Waarom een bril op je voorhoofd geen oplossing is – en soms een wijntje kost

Als een plotselinge windvlaag is hij daar ineens. Energiek en met haastige pas loopt hij tussen de glanzende wagens mijn kant op. Grijs pak, leren veterschoenen, wit overhemd, bovenste knoopje los.

Wat mij deze keer aan hem opvalt: er staat een diadeem op zijn kale hoofd.

Joviaal als hij is begroet hij me en komt naast me zitten.

Ik bijt niet eens op mijn lip: Joh, heb je een nieuwe diadeem?

Hij schiet in de lach.
Of ik zijn bril bedoel.
Oh, hij is er zo blij mee!

Tien meter verderop leest hij het kenteken van een glanzende grijze Audi A7. Mét bril. En steekt van wal:

“Dichtbij helpt de bril juist níet. In contact met de klant, op mijn computer kijken, offertes tekenen, dat is allemaal beter zonder bril.”

Hij geeft toe, dat voorspelde de dame in de optiekwinkel ook.
Goed advies gehad dus. Ze was ook erg aardig volgens hem.

Toch ging hij het ‘eerst zo proberen’.

En zo komt het dat, als ik zit te wachten op nieuwe banden, hij dus rondloopt met een bril op zijn voorhoofd in plaats van op zijn neus.

Dit praktijkvoorbeeld doet me denken aan het wijntje wat me onlangs is aangeboden. De inzet van zo’n zelfde ‘ik-ga-het-eerst-proberen-actie’ in mijn winkel.

Dat het in beide gevallen een heer betreft zie ik als puur toeval.

De charmante man zei me nog: ‘ik gebruik het leesdeel volgens mij niet’. Mijn advies werd afgekocht met de belofte van een wijntje op het terras als het tegendeel bewezen werd.

Dat bewijs is inmiddels geleverd, het wijntje komt nog.

Voor mij zijn deze zelfstandige keuzes helemaal oké. Zoals ook met andere zaken in het dagelijks leven, als je eerst ontdekt wat niet werkt dan kom je vanzelf dichter bij de juiste oplossing.

Betreft die bril op je voorhoofd, binnen no time schaf je hetgeen aan wat wél bij je past. Is je opticien ook weer blij. 😉

Een bril met de glazen ondersteboven als perfecte kijkoplossing. Kan dat?

Op school leer je kleuren binnen de lijntjes en vooral er niet overheen. Zo heb ik in mijn opleiding voor opticien ook niet geleerd om de glazen ondersteboven in te slijpen. En toch heb ik het gedaan.

 

“Ik heb een bril nodig met het leesgedeelte bovenin.
Kun je die glazen niet gewoon op zijn kop monteren?”

Helga Wagenaar en ik kennen elkaar al jaren. Ik mag voor haar ogen zorgen en zij voor de groene wanden in mijn winkel. Ineens kwam zij met deze ongebruikelijke vraag en ik lapte alle regels aan mijn laars.

Brillenglazen op zijn kop? Tuurlijk kan dat!

Al omvat het iets meer dan gewoon op zijn kop monteren.
Maar daarover straks meer.

Er zijn genoeg beroepen waarbij je veelal boven je hoofd werkt: elektricien, schilder, automonteur. Hierbij is een multifocale bril, waarbij het leesgedeelte onderin zit, heel onhandig. Je gooit je hoofd achterover, op zoek naar het juiste kijkdeel. Vervolgens neem je een strippenkaart voor fysiotherapie vanwege een dreigende nekhernia.

Een leesgedeelte bovenin is wat ongebruikelijk, maar zeker een uitkomst wanneer je veel werkt boven je hoofd.

Plant Invest Bril

Helga van Plant Invest aan het werk met haar speciale bril.

 

Voor Helga heb ik een glas gekozen die gehalveerd is: 1 helft verkijken, 1 helft lezen. Het mooie van dit glas is dat je een breed kijkvlak hebt voor beide afstanden met weinig vertekening aan de zijkant.

 

De glazen zomaar ondersteboven inslijpen is nog niet de juiste oplossing. Je moet namelijk rekening houden met de afstand tussen de ogen, die is op afstand groter dan dichtbij. Daarom zit het leesdeel altijd wat naar binnen geplaatst bij multifocale glazen. Slijp je ze dan gewoon op zijn kop in, dan moeten de ogen ineens naar buiten bewegen als ze door het leesdeel kijken. En dat kijkt voor geen meter (letterlijk;)!

De oplossing:
Bij de bestelling van de glazen verwissel je de sterktes van rechts en links. Vervolgens bij het op maat slijpen wissel je weer terug én draai je de glazen onderste boven.

Inmiddels gebruikt Helga veelvuldig haar bril. Door de juiste plaatsing van het leesdeel bovenin kan ze ook prima veraf kijken. Ze hoeft dus niet steeds van bril te wisselen tijdens haar werk.

Dit is toch een feest om zo buiten de normale kaders te zoeken naar een juiste kijkoplossing? Ik hou wel van een uitdaging! Who’s next? 😉

 

Dit is Lenthe – junior fashionista met háár allermooiste bril

Haar zilveren sandalen passen fantastisch bij de tweekleurige pailetten op haar shirt. En dan met dat zwarte plooirokje, wat ik blind van schaamte weigerde te dragen toen ik zo oud was als zij. Nog steeds trouwens. Maar Lenthe draagt het als een fashionista in de dop.

Ik maak een fout als ik haar complimenteer met ‘Jij bent écht een onwijs stoer meisje’. Zei ik nou s t o e r ?! Dat wil ze nou juist helemaal niet zijn! Onhandige woordkeuze van me en een herstelpoging wordt gedoogd: Ik vind jou echt superhip!

Voor het oogonderzoek begint halen we eerst even de spanning eraf om over de druppels te kletsen die ze straks krijgt. Want dat is toch wel een dingetje. Zoiets als shampoo in je oog, maar dan veel korter en minder erg. Ze knikt. Wetend waar ze aan toe is kunnen we door.

.
We hebben het gezellig en wat doet ze het onwijs goed. Ze zet een rare bril op waar glaasjes in passen, ziet een vlieg in 3D en kan superscheel kijken.
.

Als Lenthe na 45min terugkomt zijn de druppels goed ingewerkt. Enorme pupillen hebben het blauw in haar ogen verstopt.

Ik meet nog eens en wat ze vooral niet hoopte is toch de eindconclusie: een bril.

Die wil ze niet.
Dan misschien lenzen?

Als we samen kletsen over het gemak van een bril die ze ook veel níet op hoeft is er nog 1 dilemma. Fluisterend legt ze haar angst eerst voor aan haar moeder, dan wordt hij doorgespeeld naar mij:

Denk je dat ik gepest word op school als ik een bril draag?

Dan breekt toch je hart?!

Als ik me bedenk hoe ik geplaagd zou zijn met een plooirok in mijn tijd (ja, 100 jaar terug 😉 ) en dan staat deze kleine fashionista voor me in zo’n rok met eenzelfde angst maar dan voor een bril …

Lief als ze is blijft ze me aankijken, wachtend op een geruststellend antwoord.

Er zijn nog 3 kinderen in de klas met een bril.
Worden die gepest? Nee. Word jij wel eens gepest? Nee.
Dan is er straks ook geen reden om te pesten als jij ineens een bril draagt toch?

Ze bepaalt de logica van mijn stellingen en knikt dan overtuigend.

Wat nu wel het belangrijkste is:

Jij moet de allerleukste bril gaan uitzoeken!

Jaaaa! Ik weet al wat ik wil!

En dat verbaast me dan weer niet.

Ze pakt een roze metalen bril en keurt hem per direct goed. De tweede, ook roze, is ook goed. Er is nog een andere bril op de plank die ik vind passen bij dit kleine modemeisje. Als ik haar dat vertel roept ze “welke welke welke?”

En we hebben weer een match.

Roze, doorschijnend, meisjesachtig, hip. Precies Lenthe.