Heb het lef!?

Hoe zal haar nieuwe bril bevallen? Nieuwsgierig als ik ben loop ik op haar af. Mevrouw  Klein zit rustig aan de leestafel te wachten. Niet dat ze iets kan lezen nu, want haar bril wordt even wat bijgesteld.  Gedreven door mijn nieuwsgierigheid vraag ik haar enthousiast: En mevrouw Klein? Hoe waren de reacties op uw nieuwe look?

Klein maar stevig

Helemaal alleen kwam ze zes weken geleden voor een nieuwe bril. Alleen dus. Dat is niet raar of zo, er zijn zoveel mensen die alleen komen. Tenslotte kan de mening van familie, partner of vriend positief maar ook negatief beïnvloeden. In het geval van mevrouw Klein had het ook weinig nut gehad. Haar kleine gestalte verhult een stevige mening. Ze had toch haar eigen zin gedaan.

Eigenwijs

Na mijn vraag blijft het even stil. Ongemakkelijk stil. Ik denk op dat moment dat ze me voor de gek houdt. Maar helaas. Haar man vindt de bril niet leuk, haar vriendin evenmin. Te uitgesproken. Te extreem. Te eigenwijs. Terwijl haar enigszins opvallende voorkomen goed lijkt te matchen met haar brilkeuze, blijken anderen daar toch heel anders over te denken.

Mijn enthousiasme is ver te zoeken nu. Toch blijf ik even met haar praten. Ik wil weten hoe ze zich nu bij haar keuze voelt. Uiteraard, ze vindt het jammer dat het niet gewaardeerd wordt, maar is toch gelukkig met haar keuze. Háár keuze namelijk.

Jaloezie

Er volgt een leuk gesprek met een mooie conclusie. Er zijn mensen die het lef hebben om een gedurfde keuze te maken. Dat kan zijn in hun carrière, in de manier hoe ze zich kleden of in dit geval in de montuurkeuze. Veel mensen hebben dan commentaar. Kijk hem! Moet je haar zien! Overdreven! Dom! Doe normaal! Maar wat vaak schuilt in hun opmerkingen is een stukje jaloezie. “Sjonge, durfde ik dat maar.”

Respect

Het is niet moeilijk om de volgende keer gewoon te zeggen: Wauw! Wat een dappere keuze heb jij gemaakt. Ik zou het zelf niet durven. Maar respect voor jou!

Dus, als jullie mevrouw Klein tegenkomen, kleine maar opvallende dame, wat zeg je dan? 😉

 

4 comments

  1. Cellebroer schreef:

    mooi verhaal en een eerbaar beroep. Gisteren hoorde ik dat de optiekwereld al tientallen jaren zit te springen om goede mensen en dat er een groot tekort is. Toch vreemd bij dit mooie beroep waar “werken met mensen” gecombineerd wordt met een gezonde dosis techniek en commercieel inzicht. Als jongeren de keuze voor de opleiding optiek maken zou ik ook zeggen: “wat een slimme keuze heb jij gemaakt; voor altijd een goed betaalde baan met toekomstperspectief”. En dan kom je vaak een mevrouw Klein tegen.

    • brillenmeisje schreef:

      Bedankt voor je leuke reactie, Peter.
      Ik heb inderdaad een mooi beroep. Techniek, retail, psychologie en gezondheidszorg ineen.

      Heldere groet,
      Diana

  2. Carla schreef:

    goed gedaan mevrouw Klein, ik hou dr van als iemand een gedurfde keuze durft te maken!

    • brillenmeisje schreef:

      En daar weet jij volgens mij alles van! 😉
      Dank je wel voor je reactie, Carla.