2013 bestaat voor mij uit 11 maanden.
De 12e maand is gereserveerd voor mijn geliefde Cuba.
Ja, ik zal voorzichtig zijn.
Ja, ik ga genieten,
Ja, ik zal alles wat me lief is hier in Nederland missen.
Ja, toch ga ik het doen, anders blijf ik erover zeuren.
Ja, ik kom terug, zinderend van inspiratie.
Ik ZIE jullie gauw weer!
Liefs,
Diana
“Wacht even! Ik heb het recept van mijn vorige opticien in mijn tas.” Laat de dame in kwestie nu een hutkoffer als handtas bij zich hebben. Dat gaat even duren. “Laat maar, ik meet de bril toch even door.” Alsof ik iets raars zeg kijkt ze me met grote ogen aan. “Maar ik heb hele speciale glazen hoor!”
Inderdaad. Heel speciaal. Omdat haar ogen astigmatisch zijn.
Er zit dus een cilinder in haar glas.
Een opticien heeft haar wel eens verteld: mevrouw, uw ogen zijn als rugbyballen. In de ene richting is de oogbolling vlakker dan in de andere richting. Zo heeft u ook 2 verschillende sterktes nodig in uw brillenglas.
Geen basketballen dus, maar rugbyballen.
Daar zit je dan met je goede gedrag en een complex erbij. Abnormale ogen!
Maar een cilinder is dus helemaal niet zo abnormaal. Eigenlijk zijn de meeste ogen die ik meet astigmatisch. Oftewel niet kogelrond, maar inderdaad meer een rugbybal of eivormig.
Die verschillende sterktes voor hetzelfde oog kunnen prima in 1 brillenglas geslepen worden. En nee, dat is niet per definitie een veel duurder glas. Misschien scheelt het soms iets, maar meer dan een tientje zal het niet uitmaken.
Soms kijkt zo’n cilindrisch glas een beetje vreemd in het begin. Deurposten kunnen wat scheef staan. Of je kunt een beetje dronken gevoel hebben. Een beetje dan hè! Het kijkt met name anders als je al heel lang gewend bent om zonder die correctie te kijken. Of als de cilinder veel sterker is geworden in de loop der jaren. Je opticien vertelt je van te voren wat je kunt verwachten van de nieuwe sterkte. En je helpt jezelf om niet te lang te wachten met een nieuwe sterkte.
Een cilinder geeft je meer scherpte, meer contrast.
Deze correctie moet wel exact op de juiste manier ingeslepen worden. Bij kleine afwijkingen kunnen soms grote kijkklachten ontstaan. Vakwerk dus!
Een grote toename van het astigmatisme is trouwens een goede reden om je ogen eens volledig te laten screenen door een optometrist. Die kijkt niet alleen naar de sterkte, maar ook naar de gezondheid van het oog. Zo zijn veranderingen aan het hoornvlies of in de ooglens soms de oorzaak van de cilinder toename. Dat zou een reden kunnen zijn om de oogarts te raadplegen of de cilindersterkte in je bril juist niet aan te passen. De optometrist kan je hierin een passend advies geven.
Kortom, iedereen heeft heel speciale ogen.
Basketballen of rugbyballen.
Allemaal prachtige en unieke oogballen.
Ze worden bijna de hemel in geprezen, die multifocale glazen. ‘Je kan er echt alles mee. Je hoeft nooit meer te zoeken naar je leesbril.’ Of deze nu standaard op je hoofd staat als diadeem of thuis ligt terwijl je in de supermarkt bent. ‘Weg met die leesbril. Over op de multifocale bril. Want die is tenslotte MULTI-functioneel …’
Niet dus!
Tenminste niet altijd. En daar wil ik wat helderheid in scheppen.
Wat wel waar is, dat hoe eerder je begint aan een multifocale bril, hoe makkelijker je er aan went. Ook al heb je geen of niet veel sterkte nodig voor het verzien. Deze kijkoplossing zorgt dat je niet continue je bril op en af hoeft te zetten. En eenmaal gewend, hoef je ‘m heus niet verplicht de hele dag te dragen als je dat niet zou willen. Maar het kán wel.
De gewenning verloopt makkelijker als het verschil in sterkte tussen boven en beneden niet zo groot. Hierdoor is minder beeldvervorming (door het sterkteverloop) naar de zijkant. Deze vervorming is trouwens enorm te verminderen door een glas te kiezen met een bredere kijkzone. Tegenwoordig zijn er zelfs glazen die helemaal individueel op maat gemaakt kunnen worden.
Een glas als een soort vingerafdruk, uniek, voor elk oog anders.
Hoe meer leessterkte nodig is, hoe groter het verschil tussen boven en beneden in een multifocaal glas. De sterkte die je nodig hebt voor op de computer (vanwege de werkafstand) zit dan halverwege het glas. Dat is precies het smalste kijkgebied. Zie foto. En dit wordt smaller bij hogere leessterktes.
Doordat de sterkte voor op de computer wat lager zit kun je ook klachten krijgen vanuit de nek en/of schouders. Afhankelijk van je schermhoogte ga je namelijk je kin omhoog doen om door het juiste gedeelte te kijken.
Niet alleen met pc werkzaamheden kan een multifocaal glas onpraktisch zijn. Ook bijvoorbeeld bij piano spelen of schilderen.
Oplossing: een aparte werkbril, muziek- of hobbybril
Natuurlijk wil je alles zoveel mogelijk met 1 bril blijven doen. Dat snap ik wel. Maar er zijn nu eenmaal kijksituaties die een ander kijkoplossing vereisen. Daar vraagt de opticien niet zelf om, maar hij of zij kan je wel helpen met een juist kijkadvies.
Zo’n persoonlijk kijkadvies geeft mij ook altijd het recht om lekker nieuwsgierig te zijn. Ik vraag altijd veel. Werk, hoeveel uur? Hobby’s, hoe vaak? Ieder zijn kijkgedrag is anders. En de verwachtingen of eisen van de ogen trouwens ook. Daarom zijn er ook zoveel soorten brillenglazen.
Denk niet “ik ga even een bril kopen”, er komt zoveel meer bij kijken.
Spijt! Ze baalde als een stekker. Foute brilkeuze. En ze was niet eens alleen geweest. Haar lieve vriendin was erbij geweest. Ze kennen elkaar al zo lang. Als iemand haar door en door kent is zij het wel. En zíj vond de bril zo leuk.
“Mijn vriendin heeft ook een heel andere smaak. We zijn twee uitersten. Zo verschillend. Je kunt je bijna niet voorstellen dat we al zo lang vriendinnen zijn. Hartsvriendinnen!”
Een bril moet bij JOU passen. Niet bij je vriendin, schoonmoeder of zus.
Ik vind het leuk als mensen samen komen om hun mooiste bril uit te zoeken. Het is altijd iemand die vertrouwd wordt. En die wat toe te voegen heeft in het keuzeproces. Ik betrek die ander er ook graag bij. Soms krijg ik ongevraagd informatie over de brildrager die van heel veel waarde is bij de keuze. Dat vind ik fantastisch!
Het is best speciaal als je meegevraagd wordt voor het kiezen van een nieuw montuur. Een gezichtsbepalende keuze waar jij in gekend wordt. Er wordt wat van je verwacht ook.
Verplaats je in de ander. Kijk naar datgene wat bij hem of haar past. Jij hoeft het niet te dragen. De ander wel. Natuurlijk mag je zeggen wat je mooi vindt. En wat niet uiteraard. Maar laat ruimte voor een eigen keuze. Smaken verschillen. Dat is niet erg.
“Je neus is te groot! Die bril zit veel te hoog.”
Het is grappig hoe ik uitspraken soms moet ombuigen naar iets positiefs.
“Door een hoog neusbotje past deze bril technisch minder mooi dan die andere.”
of
“Nee, die echt niet hoor! Zo heb je echt een bolle kop!”
wordt
“Dit montuur benadrukt de ronde vormen in je gezicht.”
En soms is het beter om gewoon lekker alleen te komen om een nieuwe bril te kiezen. Om niet beïnvloed te worden door iemand die je door en door kent. Je staat dan volledig open voor advies van de opticien of montuuradviseuse. Zo pas je makkelijker iets wat buiten je comfortzone ligt en wat misschien verrassend genoeg onwijs GAAF bij je staat.
Want passen is gratis zeg ik altijd. En je draagt tenslotte ook niet meer de kleding van 5 jaar geleden. Dus eens iets anders proberen dan altijd maar dezelfde vorm of kleur kan leuk zijn. Ook heel spannend. Aan jou de keuze of het dan makkelijker is met of zonder een bekende erbij.
Ik kijk naar je uit.
Met een zwarte stift teken ik wat op een kladje. Het moet een bril gaan voorstellen. Mijn ogen schieten heen en weer tussen papier en foto. Ik lach een beetje om mezelf. Omdat ik zo graag wil dat ze begrijpen wat ik bedoel, ben ik aan het tekenen gegaan. Wat denk je ervan? 
“Wat vind jij nou van die bril?”
Twee dagen geleden wordt er een Iphone onder mijn neus geschoven. De stilte die valt is vol verwachting. Ik kijk naar een foto van een vrouw van 65+ met een grote kunststof zonnebril op haar neus. Ze woont niet hier, maar wil wel mijn mening.
Nu zitten ze bij me aan tafel. Moeder en dochter. Niet me de bewuste bril. Die is nog niet gekocht. Wel hebben ze een grotere foto voor me meegenomen.
“Ik ben altijd juf geweest. Nu wil ik een vrolijke bril die me ook lief maakt.”
Kijk, daar kan ik wat mee. Dat is dus de wens, de uitstraling die haar nieuwe bril moet gaan geven. Maar dan kloppen er toch een aantal dingen niet op de foto.
Daarom mijn kladje. Een schets. En voor het effect zet ik er dikke zwarte pijlen bij.
En met plezier vertel ik wat ik zie. Geen moeilijke theorieën.
Gewoon kijken met je ogen.
Conclusie: Deze bril maakt de juf niet vrolijk en/of lief.
Mijn advies voor deze 65+ juf: Een bril met neusvleugels die verder van haar gezicht afstaat. Dat geeft ‘lucht’ en een minder gedrongen effect. Het montuur moet zachte vormen hebben. En de kleur bij voorkeur niet een te groot contrast met haar en huid, om vooral een lieve uitstraling te geven.
Met de juiste bril een BRILjante uitstraling!
Het is nu wel zo’n beetje voorbij. De tijd dat mijn uiterlijk tegen zat. Ik wist altijd precies wanneer het mis ging. “Dus jij hebt geleerd voor opticien?” Yep! Dit ‘meisje’ ging je ogen meten. Ik bespaar je mijn persoonlijke strijd. Bewijsgedrag en geldingsdrang. Als het me nu gevraagd zou worden, zou ik me gevleid voelen. Maar het wordt niet meer gevraagd.
Worden jouw ogen gemeten door een gediplomeerd opticien?
Niet om mijn ego te strelen dat ik er nog zo jong uit zie. Maar omdat het beroep opticien niet wettelijk beschermd is. Daarom moet je ernaar informeren!
Zelfs de groenteboer mag jouw ogen meten!
Er zijn inderdaad wel wat overeenkomsten. Of je nu spruitjes op kwaliteit beoordeelt of een ogenpaar. En wortels zijn inderdaad goed voor je ogen. Maar goed. Iedereen mag zich dus deskundige noemen (lees: opticien) na een cursus ogen meten. Intern of extern. Hetzelfde geldt trouwens voor contactlensspecialist. Mag ook iedereen.
Diploma’s in een houten lijstje.
Nee, ik heb mijn diploma’s niet aan de muur in de winkel. Dat staat oubollig. En dweperig. Wel heb ik een sticker bij de deur van het NUVO-keurmerk. Let iedereen daarop? Nee, nog niet. Geen sticker betekent niet gediplomeerd? Nee, hoeft niet. Op de website van de branche vereniging NUVO vind je in ieder geval wel een lijst met gediplomeerde opticiens.
Volgens de minister zijn je ogen je eigen verantwoordelijkheid.
Officieel valt de oogzorg van een opticien niet onder de uitoefening van geneeskunst of gezondheidszorg. Volgens het ministerie van Volksgezondheid ben je zelf ook verantwoordelijk om uit te vinden of je te maken hebt met een gediplomeerd opticien.
Vind de gediplomeerde opticien.
“Hoe lang duurt zo’n opticiensopleiding nou?” Sorry, maar dan voel ik me niet serieus genomen. Alsof mijn jeugdige uitstraling verklapt dat ik nog niet eens klaar kan zijn met school. Wat mij betreft, vraag gewoon op de man af. Of op de vrouw. “Ben jij gediplomeerd opticien?” En er is maar 1 antwoord goed. JA!
Jona en Ron zijn broers. Geen tweeling. Al zou dat wel kunnen. Ze lijken wel heel erg op elkaar. Dragen dezelfde kleding. En nu moeten ze ook alle twee aan de bril. Het liefst natuurlijk dezelfde kinderbril?!
Voor ouders kan een eerste kinderbril veel vragen geven. Waar let je op? Welke maat? Welke vorm? Waar kun je het beste kopen? Is het wel echt nodig? Hoe dik worden de glazen? Wordt mijn super-lieve-altijd-leukste-kind-ter-wereld straks gepest?
Pesten met een bril is gelukkig niet echt meer aan de orde. De juffrouw of meester spelen handig in op veranderingen in de klas. Daarnaast zijn er supertoffe kinderbrillen.
Wat zijn de signalen dat je kind mogelijk een bril moet?
- dichtbij de TV gaan zitten
- boek, tablet of speelgoed erg dichtbij houden
- scheelzien
- veel wrijven in de ogen
- hoofdpijn
- ogen toeknijpen bij TV of op het bord
- hoge brilsterktes in de familie
Dan heeft je kind een bril nodig. Waar begin je?
Ga eens rustig bij de opticien brillen passen. Voel, pak en pas. Maak kennis met de nieuwe omgeving van een brillenwinkel. Laat je kind zich op zijn gemak voelen. Hij zal er tenslotte (zeer) regelmatig komen.
De leukste bril voor het liefste kind:
De sterkte is belangrijk bij de keuze van het montuur. Hoe meer plus-sterkte hoe beter het is om niet een te platte/rechthoekige bril te kopen. Dan worden de glazen veel dikker dan bij een montuur met wat rondere vormen. Echt rond hoeft ook weer niet hoor!
Koop de bril niet ‘op de groei’. Het werkt niet zoals met schoenmaten en broeklengten. De bril past wanneer de pootjes netjes langs het gezicht naar de oren loopt. Zonder echt te raken of te snijden in de huid.
Een kinderneus moet goed passen bij de ‘neus’ van de bril. Laat deze vooraf goed afstellen. Vervolgens mag het kind wat mij betreft een rondje rennen in de winkel om te zien of het goed blijft zitten. Let op: niet overal mag gerend worden.
Kijk goed naar de plaats van de ogen in het glas. Het mooist staan ze in het midden van het glas. Of anders ietsjes uit het midden richting neuskant.
De pootjes van de bril moeten afgepast worden achter de oren. Soms is inkorten noodzakelijk of bijvoorbeeld krulveren voor meer grip. De opticien kan daar een advies in geven.
Jona en Ron hebben inmiddels een tweelingbril gekocht. Dezelfde, maar net niet helemaal (zie foto). Anders zouden ze de verkeerde bril op kunnen zetten.
Heb je vragen over kinderbrillen? Mail me gerust: diana@brillenmeisje.nl
Dan staat er ineens een camera in je nek te hijgen. Zenuwachtig? Ja, natuurlijk wel. Maar dat was ná de opnames nog erger eigenlijk. Zou het duidelijk overkomen op TV? Er komt zoveel kijken bij de aanschaf van een bril. En online is dat ‘een gokje’ volgens de eindconclusie van EditieNL.
Een gokje als het gaat om je ogen?
Mij werd gevraagd de brillen technisch en optisch te controleren. Ze zaten keurig binnen de marges. Eén bril was echter de beste. Dat was te zien aan de manier hoe de glazen geslepen waren in het montuur, de pasvorm op het gezicht en de kwaliteit van het materiaal enkele jaren na aankoop. Dat was de bril gemaakt door een opticien.
Wat maakt het verschil tussen een bril online gekocht of bij de opticien?
Persoonlijk kijkgedrag.
Tijdens de oogmeting, een voorgesprek of het brillenpassen, vangt de opticien allerlei signalen op van jou. Over wie je bent en wat je doet, maar ook over je specifieke kijkgewoontes. Bijvoorbeeld je beweegt meer met je ogen dan met je hoofd. Je gebruikt dus alle hoeken van een brillenglas. Of je schuift je leeswerk naar links. Waarbij de afstand tussen je ogen dus asymmetrisch is. Dit zijn kleine dingen, maar van heel groot belang voor een persoonlijk briladvies met het meest optimale zicht.
Pasvorm. Een brilmaat zegt niet zoveel als een schoenmaat.
Ik moet de eerste opticien nog tegenkomen die vraagt: Nieuwe bril mevrouw? Prima, welke maat zal ik erbij pakken voor u?
De maat die in een bril staat zegt weinig over het uiteindelijke draagcomfort. Het zijn slechts maten die horen bij díe bril. Van dat materiaal en die glasvorm. Er wordt geen rekening gehouden met de plaats van de neuspads, de breedte van de hoekstukken, de ronding van de veren. Bij een volgende bril met diezelfde maat kan het resultaat compleet anders zijn.
Een opticien let daarop tijdens het briladvies. En op nog veel meer. Ik heb er eerder over geschreven. Klik hier voor het artikel.
Kwaliteit van het gebruikte materiaal.
Het materiaal van het montuur en de glazen zorgt voor draagcomfort en duurzaamheid. Er zijn veel kwaliteitsverschillen. En dus ook prijsverschillen. Het montuur mag niet zomaar vervormen of verkleuren bij normaal gebruik. En als het gaat om de glazen zijn er ook veel varianten. Lees daarover meer in dit artikel.
In een 3 minuten special van EditieNL komt natuurlijk niet alles aan bod wat ik zou willen zeggen.
In de winkel heb ik gelukkig alle tijd om uit te leggen waar de verschillen inzitten. Daar is een opticien ook voor. Niet voor ‘een gokje’. Maar voor oogzorg en deskundig briladvies.
Al heb je er twee, het zijn toch je ogen!
