Bij de notaris is het zo SAAAAI. Daarom zoek ik een bril voor haar die dat compenseert.

Vrolijke bril.

Wist ik veel! Of nou ja, ik realiseerde het me gewoon niet. 

Maar bij de notaris is alles zo saai.

Dus moet het een vrolijke bril zijn.

Want: saai kantoor, saaie documenten, saaie opsommingen.
Oh en ellendig taalgebruik en slaapverwekkende lange zinnen.
Saai dus.

Vandaar die absoluut noodzakelijke vrolijke bril.
Ter compensatie.
Niet dat mijn klant saai is trouwens! Integendeel.

Voordat ik start met het briladvies is het leuk om even nader kennis te maken. Een korte babbel om te ontdekken wie ik tegenover me heb.

Dan krijg ik vaak een idee welke bril bij haar (of hem) past.

Maar goed, in het geval van deze notaris moet ik mijn idee bijstellen als haar man zegt: Als jij een moeder en een dochter huilend aan tafel hebt kan jij moeilijk aankomen met een blije bril.

Zoveel invloed heeft je bril dus op je uitstraling.
Iets om rekening mee te houden.

SAAI kun je dus niet altijd compenseren met een vrolijke bril.

In het geval van deze notaris zijn we uitgekomen op een brilmontuur in een wijnrode kleur (Chanel) met een wat rondere vorm. Het frame is serieus door de kleur, maar niet te hard, omdat het materiaal wat licht doorlaat. Tegelijk is hij zacht (bijna vrolijk ;) vanwege de ronde vorm.

Voor haar eerste bril is dit een prachtige oplossing. Een volgende stap is een 2e bril die wél vrolijk mag zijn. Gezien menig kleding- of schoenenkast te oordelen wil je namelijk niet elke dag hetzelfde aan. Tenminste ik niet. Veel te saai.

 

Share Button

Comments

45 jaar is niet oud! En een leesbril is niet stom!

Ik moet een leesbril!

Schaapachtig zit hij me aan te kijken. Een jonge vent van 45 jaar, goed gekleed, vlotte verschijning. Zojuist heb ik met de oogmeting bevestigd wat hij zelf eigenlijk al wist.

Hij heeft een leesbril nodig.

 

En omdat hij een min-sterkte heeft (bijziend), zet hij liever zijn bril af bij de kleine letters. Dan gaat het lezen makkelijker en lijken de letters groter.

Zijn collega’s lachen om hem.
Maken grappen vanwege zijn leeftijd en plagen dat hij ‘oud’ wordt.

Vind ik helemaal niet. Hij is niet oud!
En reken maar dat ik als bijna veertiger dit de komende jaren nog 100 keer herhaal. ;)

Dus: 45 jaar is niet oud! En een leesbril is niet stom!

Maar het is wel bloedirritant als het lezen moeizamer wordt.

En dat gesar van de mensen om je heen als je armen te kort worden ook.

Er zijn 3 oplossingen. Nee, 4 eigenlijk!

1. Gewoon je bril blijven afzetten en wachten totdat je collega’s iemand anders vinden die nog iets stommers doet in hun ogen.

2. Multifocale glazen aanschaffen: glazen met een onzichtbaar leesdeel ingeslepen, dus niemand ziet het en valt je er niet meer mee lastig.

3. Contactlenzen met een leesdeel. Jazeker, die bestaan ook!

En deze was ik bijna vergeten:

4. Luisterboeken aanschaffen en/of een voorleesassistente aannemen.

En voor al die plaaggeesten om je heen die nog geen leesbril nodig hebben: Wijsheid komt met de jaren en daar heb jij dus meer van dan die snotneus tegenover je. ;-)

 

 

Share Button

Comments

Hoe vaak laat jij je ogen meten bij de opticien?

De grote vriendelijke man (nee niet de GVR van Roald Dahl) zit ontspannen onderuit gezakt in de oogmeetruimte. Zijn bril is uit 2009 en ja hij heeft wel zin in een nieuw montuur. Maar nee, hij heeft geen kijkklachten, dus doe maar dezelfde sterkte.

Nou, zo makkelijk koop je bij mij dus geen nieuwe bril!

Inmiddels is het namelijk 5 jaar geleden dat er gemeten is. Ondanks dat hij aangeeft geen klachten te hebben vraag ik toch nog even door. Het blijkt dat hij zijn bril optilt bij het lezen. Oh en TV kijken gaat makkelijker als hij zijn kin iets omhoog doet.

En wat is de reden dat hij niet eerder is geweest voor een oogonderzoek? Hij kijkt me verbaasd aan: ‘waarom wel, ik heb toch geen klachten?’.

Dus zeg ik: hoe vaak gaat u naar de tandarts?
Hij: 2x per jaar
Ik: Hoezo dat, heeft u klachten dan?
Hij: euh … haha … ik snap waar je naar toe wilt …

Elk jaar 2x naar de tandarts. Ook als je geen klachten hebt.
Elke 2 jaar naar de opticien. Ook als je geen klachten hebt.

In mijn winkel doe ik nog aan ‘ouderwetse mailing’. Elk jaar stuur ik mijn klanten een brief. Zo eentje die ik zelf heb geschreven (maar niet met de hand), vervolgens uitprint, in een envelop vouw en waar ik een postzegel op plak. De respons is enorm, maar er zijn er altijd nog genoeg die er niets mee doen. Zelfs niet na 4 of 5 brieven.

Ik leg deze grote vriendelijke meneer uit dat je klachten kunt hebben die gerelateerd zijn aan een noodzakelijke nieuwe brilsterkte, maar niet als zodoende herkend worden.

Regelmatig een oogmeting laten doen brengt letterlijk en figuurlijk helderheid in het zien.

Daarnaast, als je lang wacht met het aanpassen van je brillenglazen, dan kan de sterkte na 5 jaar best veel veranderd zijn. Veraf een halfje, voor het lezen een halfje. Klinkt niet als veel, maar het effect in de nieuwe multifocale glazen kan enorm zijn.

Bij veel sterkteverandering kost het tijd om weer aan te passen aan de andere kijksensatie van de nieuwe bril.

Je helpt jezelf door regelmatig naar de opticien te gaan. Minimaal dus elke 2 jaar. Want waarom zou je wachten totdat je klachten hebt. Die wil je toch juist voor zijn?! Net als bij het tandartsbezoek.

Deze grote vriendelijke meneer heb ik nog een aanzetje gegeven voor de volgende keer, waarop hij mij een bijna tandeloze glimlach gaf:

‘Met een kunstgebit kun je prima eten, maar met een kunstoog kun je niet goed kijken.’ (EYEquote by Brillenmeisje)

 

 

Share Button

Comments

De werkwijze van een betweterige opticien.(maar misschien wél jouw mooiste bril vindt)

‘Zal ik even meelopen langs de rekken? Dan kan ik aanwijzen wat ik leuk vind en vooral wat ik niet leuk vind.’

Ik begrijp haar.

Wie ben ik dat ik voor haar de allermooiste bril zomaar van het rek of uit een laatje kan vissen? Dat meen ik serieus. We kennen elkaar niet eens. Dus waarom zou het werken?

Een kledingverkoopster vertrouw ik ook eigenlijk nooit. Die begrijpt mij niet. Kent mijn stijl niet. Wordt betaald naar wat ze verkoopt. Heeft niet als hoofddoel mij echt gelukkig te maken. Of mij nog eens terug te zien voor een volgende aankoop.

Al bestaan ze wel. De écht betrokken verkopers en adviseurs.

Mijn klant vertel ik dat ik het leuk vind om zo nu en dan brillen te laten passen die ze zelf nooit gepakt zou hebben. Het zal haar verrassen hoeveel meer ze kan hebben in haar gezicht dan ze nu denkt. Dat hoeft niet altijd de eindkeuze te zijn, maar verandert wel je eindoordeel in positieve zin.

Ik vraag haar: ‘Mag ik de uitdaging aan gaan om in de eerste ronde iets moois te vinden wat bij u past? Bij de tweede ronde nodig ik u graag uit om met me mee te kijken.’ Ze lacht en leunt achterover in haar stoel.

Bij de eerste bril klinkt het ‘ohw, deze is niet verkeerd, het is een goede start’. Ik vertel haar wat de tint doet met haar huid en waarom ik deze vorm gekozen heb. Ze knikt, maar ik ben al door naar de volgende, want ik zie haar nog niet blij worden.

Het tweede montuur laat haar ogen glimmen. Ze leunt achterover om vervolgens weer naar voren te schieten. Ze loopt naar de andere spiegel (meer daglicht) en zegt:

‘Ja, maar déze bril vind ik écht leuk!’

Ze heeft een klik. Dat wilde ze graag.

‘Ik moet een klik voelen met mijn nieuwe bril.’

Het front is een mooie mix van grijs en taupe, het is maar net hoe het licht erop valt. Het kleurt heel neutraal bij haar rozige huid. De veren (brillenpootjes) zijn rijkelijk gevlekt met “blonde” stukjes die bij het haar passen en bijna zwarte vlekjes wat matcht met veel gedragen zwarte kleding. De accenten van de hoekstukken bovenin neigen naar de fifties stijl, maar is het net niet. Het maakt de bril een tikkie eigenwijs en toch nog zacht.

Mijn klant is blij. Ik ook.
Of ik nog even haar ogen wil meten. En nee, ze hoeft niet meer verder te kijken. ;)

 

 

Share Button

Comments

De 6 dooddoeners van vertegenwoordigers bij het inkopen van nieuwe brillen

Diana Zuidweg  BRILLENMEISJENieuwe brillen inkopen vind ik nog steeds het allerleukst. Dat wist je natuurlijk allang. Maar kiezen uit een veelvoud van honderden monturen voelt voor mij nog steeds als een klein meisje in een snoepjeswinkel.

Nu heb ik de nodige zelfreflectie gedaan en de volgende conclusie getrokken: vertegenwoordigers ervaren het bij mij mogelijk níet als ‘allerleukst’.
Zeker niet na dit blog.

Ik heb vaak wat te miepen of stel vragen waar niet direct een antwoord op is.

Daarnaast, ik heb op dat moment mijn natuurlijke bozige blik niet echt mee.

Dat wil je nu ontkennen (lief van je), maar die lachende Diana’s op het web zijn natuurlijk wel gecensureerd. Door de speciaal daarvoor opgerichte afdeling web-management.

Mijn ‘natural face’ verandert ook nog eens (ten nadelen) bij de volgende dooddoeners:

  1. Dit is ons best verkochte model.
  2. Men reageert erg enthousiast op de nieuwe collectie.
  3. Deze twee kleuren worden het meest opgenomen.
  4. Dit model is erg commercieel.
  5. De neusmaat van dit frame valt goed.
  6. Dit is de trend van deze zomer.

Lieve vertegenwoordigers van de allermooiste brillen, dit helpt de opticien niet!

Ik word er zelfs een beetje opstandig van.

  • Het best verkochte model is leuk voor de cijfers, maar zegt niets over mijn winkel.
  • Het maakt mij niet uit wat ‘men’ ervan vindt, ík moet het mooi vinden.
  • Wat het meest opgenomen wordt zoek ik misschien wel helemaal niet.
  • Commerciële brillen zijn al mijn brillen die verkocht worden.
  • De neusmaat moet altíjd goed vallen, niet alleen bij die ene bril.
  • Ohja, en de trends van deze zomer zijn absoluut leuk voor op het rek, maar vaak niet het best verkocht, de beste kleur en dus niet commercieel.

Zo! Ik denk dat het komende weken heel rustig wordt met inkoopafspraken en anders wordt het vast heel stil aan tafel.

Is het heel onaardig als ik in de toekomst bij een dergelijke opmerking van een vertegenwoordiger verwijs naar dit blog … ;-)

Share Button

Comments

“Verzoek nachtelijke openstelling opticien afgewezen. Voorstanders uiten ongenoegen.”

Inbraak brillenwinkel Struijk Optiek

Inbraak Struijk Optiek te Papendrecht

Op brute wijze wordt ik gewekt uit mijn remslaap, mijn telefoon ligt oorverdovend te trillen op het glazen nachtkastje. 

ANONIEM zegt het display

Nou hier is niets meer anoniem aan. Mijn wekker vertelt me dat het exact 04.00uur is en ik weet wat dat betekent: ze staan in mijn winkel en het is heel erg mis.

Daarna dringt pas de stem van de alarmcentrale door: ‘Mevrouw, de politie is al onderweg, maar alle alarmen in uw winkel …’ en ik ben mijn bed al uit.

Terwijl ik in allerijl kleren aanschiet ril ik van top tot teen. Boosheid en angst vechten om voorrang. ‘Wat hebben ze aangericht, wat is er weg, wat flikken ze me?’

Een seconde of 2 maak ik me druk om mijn haar.

Ja idioot, ik weet het. Met een kort kapsel gaan slapen met natte haren geeft de meest krankzinnige looks. Verder dan de gedachten alleen ben ik niet gekomen. Geen enkele rechercheur heeft me die nacht uitgelachen, misschien wel later aan de koffietafel met zijn maten.

Eenmaal op de zaak maakt emotie al snel plaats voor rationeel handelen. Heel even slik ik nog bij de aanblik van de vernielingen en de betrokkenheid van omwonenden die op hun balkons staan.

Als ik samen met de recherche de videobeelden bekijk foeter ik nog tegen het scherm ‘stelletje klootzakken’, maar het lucht niet op.

Dan volgen de practische zaken en zet ik de knop van EMOTIE op UIT. Vele telefoontjes, gesprekken en bezoeken van politie en werklui volgen om de schade in kaart te brengen, videobeelden veilig te stellen en alles weer op de rit te zetten.

‘En? Verzekerd?’

Logische vraag, want wat je ziet is materiële schade en ja ik ben verzekerd.

Maar wat geen enkele verzekering dekt is de emotionele schade. Die kan niet in kaart gebracht worden, niet geteld of gemeten.

Familie, vrienden en collega’s die zijn het die deze schade dekken. En die krop in mijn keel als ze oprecht vragen ‘Hé hoe is het nou?’ die slijt met de tijd. Net als ‘s nachts weer normaal doorslapen, komt ook weer goed.

Uiteindelijk koop ik nu met groot plezier gewoon weer opnieuw de allermooiste brillen in.
En ja, ik hoef geen inbreker te zijn om te snappen dat die dan ook weer super gewild zijn.
Alleen kom dan wel tijdens openingstijden alsjeblieft!

 

 

Share Button

Comments

Investeren in een zonnebril op sterkte, waarom zou je? (Ik geef 5 redenen om het níet te doen)

Prada zonnebril

Deze Prada zonnebril (alleen voor vrouwen met lef!) kan ook op sterkte.

5 redenen om het niet te doen:

  1.       In Nederland schijnt de zon niet zo vaak
  2.       Je moet altijd een 2e bril bij je hebben
  3.       Het is onpersoonlijk op terras en in gesprek
  4.       Je heb geen last van de zon
  5.       Het kost veel geld

Geldt dit ook voor jou? Dan ga ik je nu even plagen.

5 feiten die er niet om liegen:

  1.       je hebt maar 1 zomerjurk
  2.       je tas is precies groot genoeg voor je bankpas en je sleutels
  3.       je zet je mobiel ALTIJD uit op het terras en in gesprek
  4.       je beschermt je huid niet tegen schadelijk UV
  5.       je geeft al je ‘beschikbare’ geld aan goede doelen

Hoeveel duidelijker moet ik nog zijn?

Ik denk dat ik alle tegenargumenten al gehoord heb, maar mocht je toch nog een originele hebben, post hem hieronder.

Een zonnebril op sterkte hoeft geen kostbare uitgave te zijn.

Elke opticien, ja ELKE OPTICIEN, heeft wel een zomeractie als het gaat om een zonnebril gemaakt op jouw specifieke sterkte. Laat je gewoon vrijblijvend informeren.

Het gebruik van een zonnebril op sterkte is ook belangrijk voor je gezondheid en veiligheid!

Je bent gewend (hoop ik) om je huid te beschermen tegen schadelijke UV, tegen verbranden en risico op huidkanker. Je ogen insmeren met zonnebrand is wat onhandig, draag daarom een zonnebril met UV bescherming. Daarnaast, met de juiste kleur glazen, heb je veel beter zicht op de weg achter het stuur. Daarom veiliger voor jezelf, je medereizigers en andere weggebruikers.

Vanaf nu weet je dus waarom je wél moet investeren in een zonnebril op sterkte!
Share Button

Comments

De ellende van siliconen neuspads op je bril

De ellende van siliconen neuspads op je brilDit blog is voor iedereen die het reuze interessant vindt om meer te weten over de siliconen neuspad (nu klikken al enkelen weg vrees ik), voor hen die vallen binnen onderstaande doelgroep of brildragende connecties hebben binnen deze categorie.

Doelgroep: brildragende senioren op hoge leeftijd

(vul zelf de leeftijd in, daar brand ik me liever niet aan!)

Neuspads. Die twee kleine gevalletjes die het montuur op de neus laten rusten.

Wist je dat er wel honderden typen neuspads zijn?

Naast het juist afpassen van de neuspads, plaats op de neus en onder de juiste hoek, is het materiaal een belangrijk gegeven. Vanwege hun zachte en stroeve eigenschappen, worden siliconen neuspads het meest gebruikt in mijn bedrijf. En dat vergt wat uitleg als je mijn titel goed gelezen hebt.

Lastig voor brildragers: te veel huid en te dun

Naarmate we ouder worden komen we op sommige plaatsen wat ruimer in ons vel te zetten en wordt de huid ook wat dunner. Ik heb ervaren dat daar sprake van is bij deze doelgroep, specifiek bij de neus en in de ooghoeken.

Ellende: brillen die rode plekken geven op de neus 

Vanwege de stroefheid van het silicone materiaal zal het de huid naar beneden trekken en stroopt het daaronder op. Behalve dat dit vooral niet mooi staat en niet prettig aanvoelt, ontstaat er ook vaak een rode geïrriteerde plek onder de neuspad.

Een bril afstellen is een kunst!

Het mooiste is natuurlijk om dit euvel op te merken bij aanschaf van de bril en daarmee het probleem voor te zijn. Het maakt niet uit of je 100 euro of 1000 euro uitgeeft aan een bril, de aandacht voor het afpassen moet er altijd zijn en soms is het inderdaad nodig dat een brildrager 2 of 3 keer terugkomt, voordat het juiste draagcomfort is bepaald.

Oplossing voor de ellende van siliconen neuspads:

Gladde (harde) neuspads. Deze laten de ruime en dunne huid in tact door hun gladheid en voorkomen het opstropen van de huid daaronder. In principe zal de bril hierdoor niet meer gaan zakken, mits de oortips achter het oor goed zijn afgesteld.

Bij de volgende verjaardag van tante Nel kun je dus nu een slim verhaal afsteken (en nog onderbouwen ook), als oma weer eens van die rode plekken heeft op de plaats waar haar bril rust.

Klik hier voor eerdere posts over draagcomfort en neuspads.

Share Button

Comments