Archive for optiek

Een bril die bij je leeftijd past – maar zonder truttigheid

Brillen

Blog voor 60-plussers met een béétje harde werkelijkheid en een goede tip

 
“Mensen zijn gewend dat ik een statement maak. In alles.”

Ze zucht en kijkt naar haar spiegelbeeld.
Ze ziet núl statement. Alleen een belegen hoofd.
En één en al truttigheid.

Ze zoekt het tegenovergestelde: een bril die alles in haar nog eens extra onderstreept.

Kracht.
Kennis van zaken.
Tikkie eigenwijs.

Inmiddels is ze bijna 65. Gewend als ze is om zichzelf zo te zien houdt ze ernstig vast aan het vertrouwde.

En dat is nou precies de reden waarom ik haar brillen laat passen die dat allemaal níet zijn. Ze heeft dat versterkende effect namelijk helemaal niet nodig. Niet meer.

Zij heeft geen bril nodig om haar imago neer te zetten. Zij straalt al één en al kracht uit. Ook zónder bril.

 
Zoekend naar de juiste woorden vertel ik haar mijn mening.
Wát ik zie en wíe ik zie. En ik leg uit waarom ik de bril kies die ik haar aanreik.

Ik zie niets van truttigheid: kan ook helemaal niet, want ze bezit het niet eens.

Ik onderstreep nu alleen ándere eigenschappen van haar.
Haar zachte kant. Die opvalt als je precies lang genoeg kijkt.
 

Het is oké om je bril te laten spreken voor wie je bent. Maar pas ook op: er komt een moment dat die zware en opvallende bril juist tegen je werkt.

 
Door de jaren heen verander je qua voorkomen. Ouder (pijnlijk?), wijzer (prettig?), zekerder (altijd fijn!). Er verandert uiterlijk veel, maar innerlijk ook. Laat het op elkaar aansluiten, daar word je nóg mooier van. En dat betekent echt niet dat je dan moet overstappen naar een suffige of bejaarde bril.
 

Zoek naar een bril die past bij wie je nú bent.

 

MIJN TIP:

Laat je goed adviseren door stikleuke brillen-gekken. Die zijn er genoeg.
En dan blijf je mijlenver van truttigheid.

 
 
 

Gezocht: mooie bril voor SAAAAIE notaris

Vrolijke bril.

Wist ik veel! Of nou ja, ik realiseerde het me gewoon niet. 

Maar bij de notaris is alles zo saai.

Dus moet het een vrolijke bril zijn.

Want: saai kantoor, saaie documenten, saaie opsommingen.
Oh en ellendig taalgebruik en slaapverwekkende lange zinnen.
Saai dus.

Vandaar die absoluut noodzakelijke vrolijke bril.
Ter compensatie.
Niet dat mijn klant saai is trouwens! Integendeel.

Voordat ik start met het briladvies is het leuk om even nader kennis te maken. Een korte babbel om te ontdekken wie ik tegenover me heb.

Dan krijg ik vaak een idee welke bril bij haar (of hem) past.

Maar goed, in het geval van deze notaris moet ik mijn idee bijstellen als haar man zegt: Als jij een moeder en een dochter huilend aan tafel hebt kan jij moeilijk aankomen met een blije bril.

Zoveel invloed heeft je bril dus op je uitstraling.
Iets om rekening mee te houden.

SAAI kun je dus niet altijd compenseren met een vrolijke bril.

In het geval van deze notaris zijn we uitgekomen op een brilmontuur in een wijnrode kleur (Chanel) met een wat rondere vorm. Het frame is serieus door de kleur, maar niet te hard, omdat het materiaal wat licht doorlaat. Tegelijk is hij zacht (bijna vrolijk 😉 vanwege de ronde vorm.

Voor haar eerste bril is dit een prachtige oplossing. Een volgende stap is een 2e bril die wél vrolijk mag zijn. Gezien menig kleding- of schoenenkast te oordelen wil je namelijk niet elke dag hetzelfde aan. Tenminste ik niet. Veel te saai.

 

Hoe vaak laat jij je ogen meten bij de opticien?

De grote vriendelijke man (nee niet de GVR van Roald Dahl) zit ontspannen onderuit gezakt in de oogmeetruimte. Zijn bril is uit 2009 en ja hij heeft wel zin in een nieuw montuur. Maar nee, hij heeft geen kijkklachten, dus doe maar dezelfde sterkte.

Nou, zo makkelijk koop je bij mij dus geen nieuwe bril!

Inmiddels is het namelijk 5 jaar geleden dat er gemeten is. Ondanks dat hij aangeeft geen klachten te hebben vraag ik toch nog even door. Het blijkt dat hij zijn bril optilt bij het lezen. Oh en TV kijken gaat makkelijker als hij zijn kin iets omhoog doet.

En wat is de reden dat hij niet eerder is geweest voor een oogonderzoek? Hij kijkt me verbaasd aan: ‘waarom wel, ik heb toch geen klachten?’.

Dus zeg ik: hoe vaak gaat u naar de tandarts?
Hij: 2x per jaar
Ik: Hoezo dat, heeft u klachten dan?
Hij: euh … haha … ik snap waar je naar toe wilt …

Elk jaar 2x naar de tandarts. Ook als je geen klachten hebt.
Elke 2 jaar naar de opticien. Ook als je geen klachten hebt.

In mijn winkel doe ik nog aan ‘ouderwetse mailing’. Elk jaar stuur ik mijn klanten een brief. Zo eentje die ik zelf heb geschreven (maar niet met de hand), vervolgens uitprint, in een envelop vouw en waar ik een postzegel op plak. De respons is enorm, maar er zijn er altijd nog genoeg die er niets mee doen. Zelfs niet na 4 of 5 brieven.

Ik leg deze grote vriendelijke meneer uit dat je klachten kunt hebben die gerelateerd zijn aan een noodzakelijke nieuwe brilsterkte, maar niet als zodoende herkend worden.

Regelmatig een oogmeting laten doen brengt letterlijk en figuurlijk helderheid in het zien.

Daarnaast, als je lang wacht met het aanpassen van je brillenglazen, dan kan de sterkte na 5 jaar best veel veranderd zijn. Veraf een halfje, voor het lezen een halfje. Klinkt niet als veel, maar het effect in de nieuwe multifocale glazen kan enorm zijn.

Bij veel sterkteverandering kost het tijd om weer aan te passen aan de andere kijksensatie van de nieuwe bril.

Je helpt jezelf door regelmatig naar de opticien te gaan. Minimaal dus elke 2 jaar. Want waarom zou je wachten totdat je klachten hebt. Die wil je toch juist voor zijn?! Net als bij het tandartsbezoek.

Deze grote vriendelijke meneer heb ik nog een aanzetje gegeven voor de volgende keer, waarop hij mij een bijna tandeloze glimlach gaf:

‘Met een kunstgebit kun je prima eten, maar met een kunstoog kun je niet goed kijken.’ (EYEquote by Brillenmeisje)