Archive for brillenglazen

Een bril met de glazen ondersteboven als perfecte kijkoplossing. Kan dat?

Op school leer je kleuren binnen de lijntjes en vooral er niet overheen. Zo heb ik in mijn opleiding voor opticien ook niet geleerd om de glazen ondersteboven in te slijpen. En toch heb ik het gedaan.

 

“Ik heb een bril nodig met het leesgedeelte bovenin.
Kun je die glazen niet gewoon op zijn kop monteren?”

Helga Wagenaar en ik kennen elkaar al jaren. Ik mag voor haar ogen zorgen en zij voor de groene wanden in mijn winkel. Ineens kwam zij met deze ongebruikelijke vraag en ik lapte alle regels aan mijn laars.

Brillenglazen op zijn kop? Tuurlijk kan dat!

Al omvat het iets meer dan gewoon op zijn kop monteren.
Maar daarover straks meer.

Er zijn genoeg beroepen waarbij je veelal boven je hoofd werkt: elektricien, schilder, automonteur. Hierbij is een multifocale bril, waarbij het leesgedeelte onderin zit, heel onhandig. Je gooit je hoofd achterover, op zoek naar het juiste kijkdeel. Vervolgens neem je een strippenkaart voor fysiotherapie vanwege een dreigende nekhernia.

Een leesgedeelte bovenin is wat ongebruikelijk, maar zeker een uitkomst wanneer je veel werkt boven je hoofd.

Plant Invest Bril

Helga van Plant Invest aan het werk met haar speciale bril.

 

Voor Helga heb ik een glas gekozen die gehalveerd is: 1 helft verkijken, 1 helft lezen. Het mooie van dit glas is dat je een breed kijkvlak hebt voor beide afstanden met weinig vertekening aan de zijkant.

 

De glazen zomaar ondersteboven inslijpen is nog niet de juiste oplossing. Je moet namelijk rekening houden met de afstand tussen de ogen, die is op afstand groter dan dichtbij. Daarom zit het leesdeel altijd wat naar binnen geplaatst bij multifocale glazen. Slijp je ze dan gewoon op zijn kop in, dan moeten de ogen ineens naar buiten bewegen als ze door het leesdeel kijken. En dat kijkt voor geen meter (letterlijk;)!

De oplossing:
Bij de bestelling van de glazen verwissel je de sterktes van rechts en links. Vervolgens bij het op maat slijpen wissel je weer terug én draai je de glazen onderste boven.

Inmiddels gebruikt Helga veelvuldig haar bril. Door de juiste plaatsing van het leesdeel bovenin kan ze ook prima veraf kijken. Ze hoeft dus niet steeds van bril te wisselen tijdens haar werk.

Dit is toch een feest om zo buiten de normale kaders te zoeken naar een juiste kijkoplossing? Ik hou wel van een uitdaging! Who’s next? 😉

 

45 jaar is niet oud! En een leesbril is niet stom!

Ik moet een leesbril!

Schaapachtig zit hij me aan te kijken. Een jonge vent van 45 jaar, goed gekleed, vlotte verschijning. Zojuist heb ik met de oogmeting bevestigd wat hij zelf eigenlijk al wist.

Hij heeft een leesbril nodig.

 

En omdat hij een min-sterkte heeft (bijziend), zet hij liever zijn bril af bij de kleine letters. Dan gaat het lezen makkelijker en lijken de letters groter.

Zijn collega’s lachen om hem.
Maken grappen vanwege zijn leeftijd en plagen dat hij ‘oud’ wordt.

Vind ik helemaal niet. Hij is niet oud!
En reken maar dat ik als bijna veertiger dit de komende jaren nog 100 keer herhaal. 😉

Dus: 45 jaar is niet oud! En een leesbril is niet stom!

Maar het is wel bloedirritant als het lezen moeizamer wordt.

En dat gesar van de mensen om je heen als je armen te kort worden ook.

Er zijn 3 oplossingen. Nee, 4 eigenlijk!

1. Gewoon je bril blijven afzetten en wachten totdat je collega’s iemand anders vinden die nog iets stommers doet in hun ogen.

2. Multifocale glazen aanschaffen: glazen met een onzichtbaar leesdeel ingeslepen, dus niemand ziet het en valt je er niet meer mee lastig.

3. Contactlenzen met een leesdeel. Jazeker, die bestaan ook!

En deze was ik bijna vergeten:

4. Luisterboeken aanschaffen en/of een voorleesassistente aannemen.

En voor al die plaaggeesten om je heen die nog geen leesbril nodig hebben: Wijsheid komt met de jaren en daar heb jij dus meer van dan die snotneus tegenover je. 😉

 

 

Hoe vaak laat jij je ogen meten bij de opticien?

De grote vriendelijke man (nee niet de GVR van Roald Dahl) zit ontspannen onderuit gezakt in de oogmeetruimte. Zijn bril is uit 2009 en ja hij heeft wel zin in een nieuw montuur. Maar nee, hij heeft geen kijkklachten, dus doe maar dezelfde sterkte.

Nou, zo makkelijk koop je bij mij dus geen nieuwe bril!

Inmiddels is het namelijk 5 jaar geleden dat er gemeten is. Ondanks dat hij aangeeft geen klachten te hebben vraag ik toch nog even door. Het blijkt dat hij zijn bril optilt bij het lezen. Oh en TV kijken gaat makkelijker als hij zijn kin iets omhoog doet.

En wat is de reden dat hij niet eerder is geweest voor een oogonderzoek? Hij kijkt me verbaasd aan: ‘waarom wel, ik heb toch geen klachten?’.

Dus zeg ik: hoe vaak gaat u naar de tandarts?
Hij: 2x per jaar
Ik: Hoezo dat, heeft u klachten dan?
Hij: euh … haha … ik snap waar je naar toe wilt …

Elk jaar 2x naar de tandarts. Ook als je geen klachten hebt.
Elke 2 jaar naar de opticien. Ook als je geen klachten hebt.

In mijn winkel doe ik nog aan ‘ouderwetse mailing’. Elk jaar stuur ik mijn klanten een brief. Zo eentje die ik zelf heb geschreven (maar niet met de hand), vervolgens uitprint, in een envelop vouw en waar ik een postzegel op plak. De respons is enorm, maar er zijn er altijd nog genoeg die er niets mee doen. Zelfs niet na 4 of 5 brieven.

Ik leg deze grote vriendelijke meneer uit dat je klachten kunt hebben die gerelateerd zijn aan een noodzakelijke nieuwe brilsterkte, maar niet als zodoende herkend worden.

Regelmatig een oogmeting laten doen brengt letterlijk en figuurlijk helderheid in het zien.

Daarnaast, als je lang wacht met het aanpassen van je brillenglazen, dan kan de sterkte na 5 jaar best veel veranderd zijn. Veraf een halfje, voor het lezen een halfje. Klinkt niet als veel, maar het effect in de nieuwe multifocale glazen kan enorm zijn.

Bij veel sterkteverandering kost het tijd om weer aan te passen aan de andere kijksensatie van de nieuwe bril.

Je helpt jezelf door regelmatig naar de opticien te gaan. Minimaal dus elke 2 jaar. Want waarom zou je wachten totdat je klachten hebt. Die wil je toch juist voor zijn?! Net als bij het tandartsbezoek.

Deze grote vriendelijke meneer heb ik nog een aanzetje gegeven voor de volgende keer, waarop hij mij een bijna tandeloze glimlach gaf:

‘Met een kunstgebit kun je prima eten, maar met een kunstoog kun je niet goed kijken.’ (EYEquote by Brillenmeisje)