Daten met klanten zou een uitkomst zijn.

‘Ik wil je graag beter leren kennen. Wat voor werk doe je?’
Met enige trots antwoordt hij: ‘Ik ben directeur van een miljoenenbedrijf.’
‘Oh’ zeg ik. ‘Een kantoorbaan dus’.
Lachend (en dan is hij nóg leuker) ‘Ja, daar komt het wel op neer.’
‘Heb je nog speciale hobby’s waar je veel tijd aan besteedt?’
‘Jazeker wel, …’

Dit zou het begin kunnen zijn van een leuke date.

Alhoewel, dan zou ik heel andere vragen stellen geloof ik.

In dit geval gaat het om een oogmeting. En naast de naam en geboortedatum, zijn andere ‘wetenswaardigheden van de cliënt’ zeer wenselijk. 😉

Voor een juist kijkadvies maakt het een groot verschil of je de hele dag achter een beeldscherm zit of vrijwilliger bij de brandweer bent.

Een bril koop je niet ‘zomaar’.

Op het gebied van brillenglazen is er geen one-size-fits-all-variant. Of nou ja, als je het  vak wat minder serieus neemt misschien ook wel.

Daarbij stelt de één ook hogere eisen aan comfortabel zien dan de ander. Wat op zich oké is. Iedereen bepaalt tenslotte zelf wanneer en waar hij het meeste comfort geniet. Hierin kan het gaan om een auto, het bankstel of de vakantiebestemming.

Daarom wil ik hem graag beter leren kennen.

Wat is het hem waard om goed te kunnen ZIEN?

Als mijn klant me nu mee uit zou nemen, dan zou ik ontdekken wat het hem waard is om lekker te eten, mooi te kleden, lekker te ruiken, comfortabel in te rijden en goed te kunnen kijken.

Maar daten met klanten is ongepast.
Dus vraag ik ze het hemd van het lijf als ze in de oogmeetruimte zitten. 😉

Comments are closed.